Bi süre yokum, 15 ay kadar.
     HOŞÇAKALINNNNN….

Ne yazsam diye düşününce yazamıyor insan, kurulu saat mi ki bu kurunca çalsın değil mi… hep o Erdoğan’ın yüzünden…

Konusu olmasın bu yazının, konusu olmayan yazı olur mu demeyin, bence konuyu düşünüp yazmamalı insan yazdıkça konuyu çıkarmalı ortaya. Yazdıkça kalem alır başını gider siz bile hızına yetişemezsiniz bazen.
(more…)

     Sesli düşünüyorum,

     İki yeteneğim var, ikincisi birincinin ne olduğunu bilmem. Bu yüzden favori yeteneğim 2 numara.
Kafam karışık, tereddütteyim. Sanırım ilk defa bloğa blog olduğunu hissettireceğim. Son olsa bari… Fazla pot kırmadan ne dökebilirim bakayeem…

     Düşlediğim hayat çok daha iyi, çok daha dolu gerçekte yaşadığımdan. Ama bir yerde okumuştum düşlediklerin için gerçek olandan vazgeçtiğinde denklemi değiştirebiliyormuşsun. Notunu aldım hemen. Demek ki ne istediğimi gerçekten bilirsem ona ulaşmak için sahip olduğum gerçeklerden ödün vermem gerekecek. Hmmmm tamam çok iyi anladım. Ama zaten bunu yapmıyorsan ne istediğinden emin değilsindir. Yani sanırım…

     Düşünüyorum yaşadıklarımı resim resim… Duyguları duyumsuyorum resmen. Böyle yapmamalıydık dediğim binlerce şey… Geri dönüp düzeltme şansımda yok tabi… Birbirinden farklı yapabileceğimiz o kadar şey var ki… şu anda bile… ama yok… Çünkü elimizde olan sadece yaptıklarımız. Bu sebeple bizi bizden başka herkes yönlendiriyor. Bir başkasının bizim için yazmış olduğu bir rolu oynamayı seçtiğimizde dizginleri de elimizde buluyoruz. Ama mutluda oluyor muyuz bilmiyorum ki. Keşke kendimi silkeleyip şu kayıtsızlıktan kurtulabilsem. Hem yazabilir hem oynayabilirim ben.

     Hala konuya giremedim. Aslında konu yok azcık sarhoşum. Yorum yapmak için kendinizi zorlamayın ayıkınca bu yazıyı silebilirim. Hepimizin meydan okuma yöntemleri var buda benim kendime uyguladığım yöntem. Kesinlikle anlaşılmaz geliyordur yani umarım. Bir bağ düşünün ki kopamıyor. Yüksek sesle hakkında konuştuğunda da yok olabilecek bir bağ. Garip… Ne üstüne gidebiliyorsun ne de kaçabiliyorsun. Depresyonda mıyım bilmiyorum ama delilerin sokaklarda çıplak dolaşıp kendilerini özgür hissetme çabaları artık çok anlamsız gelmiyor.